Jubileum

Mijn jubileum van een maand in Parijs is bereikt, wat gaat de tijd snel! Hoog tijd voor een nieuw verhaal dus. Ik ben nu wel helemaal gewend aan het leven hier, het ritme en de gewoonten van mijn gezin, mijn eigen ritme en gewoonten en ja, zelfs met de vriendinnengroep van au pairs hebben we al vaste ritueeltjes! Zo is er ‘de dinsdagavondborrel' en hebben we een wekelijkse picknick. Elke week weer op een ander leuk plekje in Parijs (tot nu toe onder de Eiffeltoren, in Jardin de Luxembourg en langs de Seine) en natuurlijk gaan we het voorzetten zolang het weer het toelaat

De meeste ‘eerste keren' hier in Parijs zijn nu ook geweest, zoals de eerste keer met de metro (grappig dat je nu al geïrriteerd raakt als je maar 5 minuten hoeft te wachten, dat is voor Nederlandse begrippen niks!) , de eerste keer met de kinderen naar school (op de fiets, door al dat drukke verkeer hier... Ik verlang soms wel naar de rustige Nederlandse fietspaden!), de eerste keer uitgaan in Parijs (en dan weer veilig terugkomen :p), de eerste keer boodschappen doen, uit eten (ik heb serieus al een slak gegeten! Zie foto), winkelen, naar musea en zo kan ik nog wel even doorgaan. Alleen de eerste les frans is nog niet geweest, die heb ik aanstaande dinsdag en ik heb er zin in! Een half Nederlands gezin hebben is superfijn, maar het bevordert je frans nou niet bepaald en je wilt het zo graag beter leren als je het de hele dag om je heen hoort. Daarbij gaan mensen al snel engels tegen je praten als ze merken dat je niet frans bent, maar dat wil je natuurlijk niet!

Ik geniet enorm hier, van mijn eigen kamertje voorzien van alle luxe (ik ben straks verwend als ik ga studeren), van alle leuke dingen die ik hier met mezelf en met de andere au pairs doe (en daar is eten er eentje van, we zullen volgend jaar de baguettes, de crèpes en de pains au chocolat enorm gaan missen!) en ook van de band met mijn gezin, en vooral met de kinderen natuurlijk, die steeds hechter wordt. Het gaat niet altijd even makkelijk, zeker omdat ze ook op een nieuwe school zitten en veel huiswerk krijgen, maar het komt allemaal goed.

Ik moet zeggen dat het me wat betreft de heimwee naar huis 100 procent meevalt, ik heb zoveel contact met thuis en met vriendinnen en ik vind het superleuk om de reacties van jullie op dit blog te lezen. Daarbij is het alweer bijna herfstvakantie en dat betekent dat er heel veel ouders, broers en zussen van au pairs naar Parijs komen, en ook die van mij! Alle familie heeft de opdracht gekregen om hagelslag, pindakaas en pepernoten mee te nemen haha! Al zijn pepernoten hier wel te krijgen...bij de HEMA. Jaja, er zit hier een echte Hema (wel meer zelfs) in Parijs, wat was het leuk om daar voor het eerst rond te lopen. Echt een gevoel van thuiskomen!

Gelukkig voel ik me, met of zonder Hema, prima hier en ik ben nog elke dag blij dat ik deze keuze heb gemaakt! Tot het volgende verhaal, veel bisous uit Paris!