Het is warm in Parijs, het mooie weer uit Nederland is deze kant op gekomen en het is nu al bijna een week rond de 30?C. Heerlijk, het lijkt of het nu voor altijd zomer blijft, maar vanaf donderdag is het geloof ik weer afgelopen. Extra genieten van de zon dus, al is Parijs toch niet de ideale plek om te zijn met warm weer. De warmte hangt als een deken over de stad en ik, en alle andere au pairs met mij, missen het wel dat je niet even op je fiets kan stappen en naar een meertje kan fietsen om daar lekker te zwemmen en te zonnen. Alle meren in Parijs zijn om te bekijken en niet om te zwemmen en een buitenzwembad waar je ook kan zonnen is ontzettend duur. Ook miste ik de onze tuin en lekker buiten eten of barbecueën de afgelopen dagen, maar eigenlijk heb ik niks te klagen want hier is tenminste een dakterras en een klein tuintje. Als je echt in Parijs woont, heb je meestal niet eens een balkon en een chambre de bonne is een oven bij deze temperaturen. Dit weekend vertoeft bij een klasgenootje die een heel eind buiten Parijs woont. We hebben met 9 meiden daar geslapen (het was een Songfestivalavond!) en genoten van de grote tuin en de rust daar, een kleine vakantie! Vandaag is het Pinksteren en ik heb gewerkt, maar dat was heel agreable, want ik heb met de meisjes in de jacuzzi ‘gezwommen'.

Nu even terug naar wat voorbije hoogtepuntjes die leuk zijn om te vertellen. In mijn vorige blog vertelde ik dat ik de meisjes zou gaan ophalen bij hun oma, in het Centre van Frankrijk. Het was heel erg leuk om de familie van Pierre te ontmoeten, want niet alleen zijn moeder woont daar, ook zijn broer met z'n vrouw en drie zoontjes en zijn andere broertje. De hele familie heb ik dus gezien en de koeien, paarden, ezels en honden want ze wonen in echt à la campagne, midden tussen de gele koolzaadvelden! Echt even een uitje dus en ze waren allemaal erg aardig voor me, helaas was het slecht weer en heb ik niet veel van de omgeving kunnen zien. Daarnaast moesten Sybile, Filie en ik alweer vroeg met de trein terug naar Parijs de volgende dag. Gelukkig ging de reis goed en hebben ze zich vermaakt met alles wat ik had meegenomen om ze bezig te houden.

Wat exposities, wandelingen, films en etentjes later was het alweer mei en kwamen papa, mama, Evi en Thijn voor een paar dagen naar Parijs! Ik vond het ontzettend leuk en fijn om ze kennis te laten maken met Emeline, Pierre en de meisjes en om ze het huis te laten zien, want in principe hadden ze natuurlijk geen idee waar en bij wie ik nou eigenlijk woonde. Na een gezellige ontmoeting kreeg ik vrij voor de rest van de week en heb ik bij mijn familie in het appartement geslapen dat ze weer hadden gehuurd. Natuurlijk weer flink op stap geweest om dingen in Parijs te zien, lekker uit eten geweest en nog gebruncht bij mijn gastfamilie voordat ze weer in de auto stapten. Een paar hele gezellige dagen!

En toen was het 10 mei tijd voor een chique avond in de Opéra Garnier van Parijs, een heel mooi oud operagebouw waar Marije en ik een balletvoorstelling gingen zien! Als je dan toch in Parijs woont, moet je dat ook een keer gedaan hebben vonden we. Het ballet heette l ‘Histoire de Manon en het was magnifique. Mooie decors, prachtige kostuums, geweldige muziek en natuurlijk fantastische dansers. Ik heb echt genoten, we zaten ook in zo'n leuk hokje aan de zijkant van de zaal met over het algemeen goed zicht op het podium en je keek ook zo de orkestbak in. Een hele leuke ervaring!

Een ander leuk uitje was Chateau en Parc Sceaux, die buiten Parijs liggen. Zo op het eind van het jaar hebben we toch het meeste in Parijs wel gezien en vinden we het leuk om in het weekend de stad uit te vluchten naar een of ander kasteel, want die zijn er veel in de omgeving van Parijs. En landgoed Sceaux is er zo eentje, picknick mee, installeren in de zon en beetje wandelen, genieten maar! zie foto's

Wat gebruik ik toch vaak het woord ‘genieten', maar het is ook echt zo! Dit hele jaar is gewoon een grote vakantie met bijna alleen maar leuke dingen. En het duurt nog maar een paar weekjes... het aftellen is nu echt een beetje begonnen. En eigenlijk nog zoveel te doen! Maarja, dat gevoel zal altijd wel blijven denk ik. Gewoon niet te veel nadenken en optimaal GENIETEN! Tot het volgende (misschien wel laatste?) blog, liefs van mij.